Inspraakreactie Comité Vrienden Oostvlietpolder bij de commissie MSCG d.d. 20 november 2001 betreffende het verplaatsingsplan volkstuinen Volkstuincomplexen opnieuw inrichten, uitspraak Raad van State respecteren

De Rijksbufferzone Oostvlietpolder blijft groen want op 29 augustus 2001 heeft de Raad van State de bezwaren van dertien appellanten tegen het bestemmingsplan gegrond verklaard. Een tegenvaller voor Leiden als het gaat om het aanleggen van het gewenste industrieterrein. Een onverwachte ramp voor de vele volkstuinders van Oostvliet en OTV(nabij de A4) die vanwege de komst van dit industrieterrein hun tuin reeds hebben verlaten. Hun vaak prachtige tuinen en huisjes zijn onnodig gesloopt. En waarom? Omdat de gemeente Leiden destijds aan deze volkstuinders onvoldoende duidelijk heeft gemaakt dat de volledige procedure nog niet was afgerond! Er waren immers nog vele bezwaren die wellicht gegrond konden worden verklaard. Het directe gevolg van de uitspraak van de Raad van State is dat er in feite nu niet langer een maatschappelijke noodzaak bestaat deze volkstuinen (nabij de A4) te laten verdwijnen. Sterker nog: deze tuinen zouden opnieuw kunnen worden uitgegeven en benut..... Ten opzichte van een nieuw aan te leggen complex is een groot, kostenbesparend voordeel dat voorzieningen als infrastructuur, waterleiding en riool hier reeds zijn aangelegd. De RvS-uitspraak heeft ook consequenties voor de uitbreidingsplannen van begraafplaats Rhijnhof. In verband met deze plannen zou immers volkstuinvereniging Veldheim worden verplaatst naar de Oostvlietpolder. Vanwege dit grote maatschappelijke belang wil de gemeente Leiden niet wachten op de vaststelling van een nieuw bestemmingsplan maar gebruik maken van de zelfstandige projectprocedure, artikel 19 WRO. Het Comité Vrienden Oostvlietpolder kan met deze procedure instemmen want na vele jaren van onzekerheid dient de situatie voor de volkstuinders in de polder zo snel mogelijk duidelijk te worden en kan er er met de (weder)opbouw van de diverse tuincomplexen een aanvang worden gemaakt. Het Comité is echter wel van mening dat bij de nieuwe plannen c.q. een nieuw bestemmingsplan de uitspraak van de Raad van State dient te worden gerespecteerd. En zoals de inrichtingsplannen voor de volkstuinen nu liggen, is dit niet het geval: 1. Ongeveer 14 tuinen (aan de Vlietweg-kant) van tuinvereniging Roomburg moeten volgens deze inrichtingsschets verdwijnen vanwege een ecologische zone. De Raad van State heeft in haar uitspraak de aanleg van een dergelijke zone echter afgewezen en stelt: - Niet aannemelijk is geworden dat de zone een belangrijke functie vervult als verbindingszone tussen de recreatiegebieden Vlietlanden en de Polder Cronensteyn. - Voorts is, mede gelet op het deskundigenbericht, gebleken dat de zone geen functie kan vervullen voor compensatie van het verlies aan weidevogels in het plangebied, omdat deze gelet op de omvang en inrichting ervan slechts geschikt zal zijn voor andere ecologische waarden. - Daarnaast is niet inzichtelijk gemaakt op welke wijze de in het plan voorziene ligging van de zone zich verhoudt tot de blijkens de stukken nagestreefde doelstellingen van het bufferzonebeleid, nu deze zone tot gevolg heeft dat de agrarische bedrijfsactiviteiten van appellanten in het gebied dienen te worden beëindigd. - De beëindiging van de bedrijfsactiviteiten van de agrarische bedrijven in het gebied heeft voorts tot gevolg dat niet aannemelijk is dat de bestemming van het gebied aangeduid als "Agrarisch gebied onbebouwd Ao)", dat een groot deel van het plangebied beslaat, gerealiseerd zal worden. Kortom, er is (zeker op dit moment) geen enkele reden en/of zwaarwegend maatschappelijk belang om deze 14 volkstuinen te verplaatsen en deze tuinders onnodig leed te berokkenen. Sterker nog: deze volkstuinders hebben een gerechtelijke uitspraak aan hun kant! Daarbij kan bovendien de vraag worden gesteld of volkstuinen op zichzelf niet reeds een ecologische zone vormen, zeker gelet op de inhoud van de door ons aangevoerde deskundigenberichten van de Universiteit van Amsterdam. 2. Het Comité is het niet eens met het ingetekende recreatieve (brom?)fietspad. Dit fietspad dient ons inziens geen enkel doel, heeft geen toegevoegde recreatieve verbindingswaarde omdat het eindigt op de Hofvlietweg bij de A4 (toch niet écht een recreatief punt). Bovendien zullen de volkstuinders van deze extra ontsluitingsweg alleen maar hinder ondervinden in de vorm van geluidshinder, drukte en met name in de wintermaanden moet worden gevreesd voor een toename van het aantal inbraken c.q. vernielingen. Daarnaast heeft een dergelijk (brom?)fietspad voor de weidevogels (Rode Lijst) in het gebied een onnodige extra (rust)verstoring als nadelig gevolg. 3. Gelet op deze plannen op het gebied van ruimtelijke ordening wil het Comité opnieuw wijzen op het ontbrekende natuuronderzoek in de polder en de door Nederland ondertekende Conventie van Bern. Alvorens deze plannen in de praktijk te realiseren is een gedegen natuuronderzoek en zijn eventueel te nemen compenserende maatregelen noodzakelijk. In dit kader verwijzen wij verder naar de uitspraak van de Raad van State. Dit alles gezegd hebbende, wil het Comité Vrienden Oostvlietpolder de commissie verzoeken in te stemmen met de gepresenteerde plannen behoudens goedkeuring te verlenen aan het opheffen (c.q. uitstervingsbeleid) van de eerste 14 tuinen van tuinvereniging Roomburg en het 'recreatieve' (brom?)fietspad. Voorts te besluiten een gedegen natuuronderzoek in de Oostvlietpolder te starten. Indien de commissie/gemeente deze aanpassingen van het Comité ter harte wil nemen, zal het Comité zich bij deze artikel 19 procedure verder onthouden van het indienen van bezwaren.   Comité Vrienden Oostvlietpolder, 20 november 2001