Uit het Leidsch Dagblad van 2 juli 2007:
Een gezicht als een hart
met twee zwarte knikkers
Kerkuil
Uilenkenners hebben er jaren naar uitgezien. Ze hebben hun komst omzichtig voorbereid. Met succes. Ooit waren ze in West-Nederland zo goed als uitgestorven, maar nu heeft een stel kerkuilen zich gevestigd aan de Vlietweg langs de Leidse Oostvlietpolder. Zaterdag werden hun uilskuikens, inmiddels alweer twee maanden oud, van ringen voorzien.
Het zijn op dit moment de enige kerkuilen in Leiden, zeggen de vogeldeskundigen die de groei van de vogelsoorten in de gaten houden. Dat het een goed gevuld nest is, vier uilen groot, 'is uniek', zegt deskundige Martin van de Reep. "Het is blijkbaar een goed muizenjaar geweest. Hoe meer muizen, hoe meer eieren een uil legt."
Van de Reep is niet bang voor de vlijmscherpe klauwen van de kerkuil, die hij vasthoudt alsof het een bos bloemen is, met een stevige greep om de poten. De zwarte knikkers in het uitdrukkingloze, hartvormige gezicht verraden niet hoe de uil erover denkt dat hij op klaarlichte dag uit zijn bed is gehaald. Af en toe slaat hij protesterend zijn vleugels uit, maar die zijn niet krachtig genoeg om er met ornitholoog en al vandoor te gaan. Hij berust dus maar in zijn lot, laat zich ringen, tijdelijk in een kattenmandje duwen, onder de kin prikken, wegen, fotograferen en aaien door kinderen.
Van de Reep heeft al wat bloedende krassen op zijn hand. "Maar ach, een wondje duurt misschien een week, dan is het weer over. Je ziet wel eens dat ornithologen uilen vasthouden met een handschoen aan. Vreselijk, dan mis je het gevoel."
Uilen brengen flink wat op. Of de krant daarom wil stilhouden in welke schuur de uilen zich precies hebben genesteld, verzoeken de uilenkenners die de vogels van een ringetje komen voorzien. Op de illegale markt brengt een uil driehonderd euro op. "Vorig jaar hebben we nog meegemaakt dat er eieren zijn weggehaald meteen nadat bekend werd waar een nest was. Officieel mag je alleen in gevangenschap gekweekte uilen verhandelen maar daar wordt vreselijk mee gefraudeerd."
Ransuil
Reactie Vereniging Vrienden Oostvlietpolder:
En zo wordt opnieuw de natuurwaarde van de huidige Oostvlietpolder bevestigd... Naast de kerkuil komen ook ransuilen (met jongen) in de polder voor. Deze soort is afhankelijk van de combinatie van opgaande beplanting (volkstuinen) en een open weidelandschap. Voorts hebben zich de afgelopen jaren extra zomertalingen in de polder gevestigd; een sterk bedreigde Rode Lijstsoort die landelijk en regionaal fors in aantal is afgenomen. Wanneer gaat de gemeente Leiden nu eindelijk eens haar verantwoordelijkheid nemen en ziet zij af van de aanleg van een alom vernietigend industrieterrein in dit gebied...?